أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا الدُّنْيَا دَارُ مَجَازٍ وَ الاخِرَةُ دَارُ قَرَارٍ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ [1]
به طور کلی انسان ها درسه جهان زندگی می کنند:
این سه مرحله از زندگی هر کدام نیاز به مقدماتی دارند مثلا عالم جنینی نیاز دارد که قبل از آن نطفه ای باشد وقرار مکینی با شد و لقاحی صورت پذیرد :
ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ [2]
وهمچنین این جهان نیز مقدماتی دارد که قبل از تولد باید آماده شود مثلا انسان در این دنیا نیاز به چشم وگوش وبینی ودست و پادارد دست است که اینها در رحم وحالت جنینی قابل استفاده نیست وکار بردی ندارد ولی محل نشأت آنها رحم است
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحَامِ [3]
وکسی که زود تر وقبل از آماده شدن پا به این دنیا گذارد دچار مشکلاتی می شود واصطلاحا معلول نامیده می شود
جهان آخرت نیز از این قانون مستثنی نیست ومقدماتش در دنیا باید آماده شود لذا علی علیه السلام فرمودند: دنیا محل عبور است پس از محل عبور ملزومات محل قرار را اخذ کنید یعنی در دنیا تلاش برای فراهم کردن مقدمات اخروی باید باشد مثل نماز وروزه ودیگر عبادات .
[1] نهج البلاغه، خطبة ۲۰۳
[2] المومنون 13
[3] آل عمران 6