تربیت فرزند صالح 2

3. توجه به بستر های معنوی؛

بعد از آنکه زن یا مرد با همسر شایسته خویش و با شرایط صحیح پیمان وصلت بستند، باید از خداوند فرزند سالم و نسل صالح درخواست کنند و همه اعمال و رفتار های خود را با نام و یاد و توکل به پروردگار عالمیان انجام دهند. در این مورد، توصیه های ارزنده ای از رهبران الهی به ما رسیده است.

«روزی شخصی از کارگزاران معاویه، به امام مجتبی(ع) عرض کرد: «من مردی ثروتمند و مرفّـه هستم، و بعد از ازدواج، صاحب فرزندی نشده ام. برای من روشی تعلیم نمایید؛ شاید که در اثر آن خداوند فرزندی به من عطا کند.» حضرت امام حسن(ع) به او فرمود: «از گناهان خود استغفار کن و پیوسته در آن تلاش نما و از خداوند متعال بخواه با آمرزش گناهانت حاجت تو بر آورد. آن شخص همواره در حال استغفار بود، و بعضی روز ها 700 مرتبه از خداوند متعال طلب آمرزش می نمود، تا این که در اثر همین رفتار، خداوند به او فرزندی عطا نمود. هنگامی که معاویه خبردار شد، از آن مرد خواست تا علت تأثیر این ذکر را در طلب فرزند، از امام(ع) جویا شود. هنگامی که وی از امام مجتبی(ع) این پرسش را نمود، آن حضرت در پاسخ او، به دو آیه در سوره هود و نوح اشاره نمود که خداوند متعال در مقابل استغفار و توبه حقیقی، وعده مال و فرزند می دهد.»[1]

بر اساس این نکته، والدین گرامی باید در ایجاد نسل و تولد فرزند از خداوند متعال استعانت بجویند و نه تنها فرزند را از خدا بخواهند؛ بلکه اولاد صالح، شایسته و دوستدار اهل بیت(ع) را از درگاه باری تعالی آرزو کنند.

4. حکایت مرد عطار؛

در یکی از سفر هایی که امام حسن (ع) پیاده به مکه می رفت، پاهای مبارکش ورم نمود. در یکی از منازل به غلامش، مردی عطار را نشان داده و فرمود: «نزد آن مرد برو و از وی روغن و مرهمی بگیر و بهایش را هم بپرداز!» فروشنده هنگامی که فهمید آن غلام از طرف امام مجتبی(ع) آمده و برای آن حضرت دوا می خواهد، گفت: «مرا نزد آن بزرگوار ببر.» آن مرد عطار وقتی که به محضر امام مجتبی(ع) شرفیاب شد، به امام(ع) اظهار داشت: «پدر و مادرم فدای شما! من نمی دانستم که شما به این روغن نیاز دارید؛ اجازه بفرمایید بهای آن را از شما نستانم؛ زیرا من غلام شما هستم؛ اما از شما تقاضا میکنم که چون وضع حمل همسرم نزدیک است، از خداوند بخواهید به من پسری سالم عنایت کند که دوستدار شما اهل بیت(ع) باشد.» کریمِ اهل بیت(ع) به آن مرد فرمود: «به منزلت برو که خداوند به تو پسری عطا فرموده و او از شیعیان ما است.»[2]

5. مباشرت با اندیشه های پاک؛

توجه به خداوند و معاد و به فکر هم بودن زوجین و در سر داشتن افکار مثبت و اندیشه های پاک، از روشهای تربیتی آیین حیات بخش اسلام است که این شیوه را در هنگام مباشرت و انعقاد نطفه به زوجین پیشنهاد می کند. طبق این توصیه آنان نباید در آن لحظه حساس و سرنوشت ساز، افکار و اندیشه های ناصواب و ناپاک در ذهن خود داشته باشند و برعکس باید افکار عالی و اندیشه های صحیح و و پاک و اهداف الهی و متعال را مدّ نظر خویش قرار دهند. بدیهی است نسلی که بر این اساس ایجاد شود، با این اندیشه ها هماهنگ بوده و در راه صحیح و مسیر الهی قدم خواهد گذاشت.

امام حسن مجتبی(ع) در جلسه ای این پیام آسمانی و نکته ظریف و مهم تربیتی را به یزید بن معاویه گوشزد نمود، و در آن هنگامی بود که یزید در سخنان جسارت آمیز و بی ادبانه ای به آن بزرگوار گفت: «ای حسن! من از روزی که خودم را شناخته ام تو را دشمن میدارم و بغض و کینه تو در دلم جای گرفته است.» حضرت امام حسن(ع) در پاسخ به او فرمود: «بدان ای یزید! این شقاوت درونی و حقد و کینه تو به من و اهل بیت پیامبر(ص) ریشه در نطفه تو دارد که با اندیشه های پاک به وجود نیامده است. پدرت در هنگام آمیزش، افکار شیطانی در سر داشته و شیطان در مورد منعقد شدن نطفه تو، با پدرت شریک شده است و نتیجه ان مشارکت، عداوت و کینه ما است که در وجود تو به ارث مانده است. همچنان که خداوند در کتاب خویش خطاب به شیطان می فرماید: ای شیطان! در اموال و اولاد آنان (پیروان خویش) شریک شو!».[3]

برای همین در روایات متعددی توصیه شده که پدر و مادر، با نام خدا مباشرت نموده و نسلی پاک و پرهیزگار و اولاد شایسته و هوشمند و سالم را از خداوند بخواهند. توجّه به این نکته مهم در آموزه های دینی ما، وسعت نظر و گسترش دامنه فرهنگ تعلیم و تربیت اسلامی را نشان می دهد.